DO CIEBIE

 

  • Autor Krystyna Walas Bugajczyk
  • DO CIEBIE
  • piszę do ciebie wiosenną ciszą
    chmarą zieleni rozrósł się dzień
    nad szarym polem, skowronka słyszę
    nadzieją tchnęła mnie jego pieśń
  • wzleciał wysoko ponad ciszę
    której zrozumieć nie mogę sama
    milczysz, a ja wciąż piszę
    radosną wiosną zakochana
  • już  nie wiem, czy umarła ?
    miłość co ciepłem jesiennych była dni
    ostatnie strzępy uczuć zdarła
    a może jeszcze ledwo się tli
  • napisz cokolwiek, bym wiedziała
    że ten wiosenny w sercu śpiew
    to już przebrzmiała serenada
    napisz choćby się z duszy wylał gniew
  • choćby z tęsknoty zapłakały
    zielone drzewa , kwiecisty skwer
    choćby się w deszczu rozmywały
    łzy i chodnikiem za mną szły
  • gdy się rozwiną wierzbowe bazie
    może już boleść zaciśnie  gardło
    w kwiatach jabłoni w białym sadzie,
    w błękicie ,co dano nam za darmo
  • przed wiosny skryję się szaleństwem
    bo dla mnie smutna jest jak jesień
    łzy długo, z deszczem ,kojarzyć będę
    w oczach mam maj a w duszy wrzesień
  • wiosną też czasem się rozstajemy
    na siłę nie można się trzymać za ręce
    nie zawsze jest wiosna , tak jak tego chcemy
    więc dzisiaj ci oddam twe serce. 

Ten wpis został opublikowany w kategorii trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>