Miesięczne archiwum: Luty 2016

OTO JEST ŚWIAT

Wiersz warsztatowy ( Wyróżniony na portalu poetyckim ) Oto jest świat zaszczutych ludzi więzienie pędzących jak stada koni przez ulice pełne aut w rytm kroków przeciska się miernoty myślowej plejada zatracamy się, giniemy w gnuśniejących rynsztokach dobrobytu wykutego z żelaza … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

CICHY ZAKĄTEK

Krystyna Walas Bugajczyk chyba na trudne i stare lata tęga porwała mnie zawierucha żyć chcę daleko od zgiełku świata zanim przywlecze się tu kostucha znajdę na mapie cichy zakątek kupię kawałek własnego szczęścia zacznę od końca budować początek zasłonię zegar … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

WIOSNA IDZIE

a to luty przecież jeszcze śnieg ma prawo sypać biały nie widziały nasze babcie żeby pola szare stały biało było i w ogrodzie i na polu w lesie całym a na rowie mrozem ścięte lustra wody się błyszczały w lutym … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

WSZYSTKO MOŻEMY

możemy razem na szczyty wspinać się gór razem możemy iść przez park słońcu w oczy patrzeć możemy i czyjąś w uścisku objąć dłoń będzie śpiewał nam ptak i strumienie płynąć będą w nas, wiary że nigdy nikt nie zabierze mi … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

TĘSKNOTA

Krystyna Walas Bugajczyk Tak mi tęskno już do wiosny do słońca nad lasem do zielonych wiatrów w maju roztańczonych czasem kiedy słowik hen w obłokach rozśpiewany leci odpływają wszystkie troski jak wartkie potoki tak mi tęskno już do wiosny żałość … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

MIŁOŚCI BLUES

zakwitły kwiaty wszystkich ogrodów tęcze niebo nad nami niebo pod nami do szczęścia wyciągasz ręce w kwiatach układasz w ramiona rzucasz barwnych zórz dwa najpiękniejsze z magicznych słów z serca wyssane KOCHAM CIĘ już i wstęgi białych dróg marzeń wiosennych … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

NIEZNANI

I tak trwamy dzień po dniu znani tylko przez podwórka letni kurz i powietrza tchnienia żywe na czerwieni ust jak samotni z samotnością z krzaka róży wykruszony suchy liść wzrok i stopy układamy w jedną myśl i tak trwamy dzień … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

ŁZY

ŁZY toczą się we mnie bitwy łzy jak zaszczute psy ulicą się wloką wiosenną jakby opadły deszcze wśród tłumu spadają głośno na beton jęk tylko słyszę nieustający w ciemności serca … to kamienie ciężkie jeden po drugim odrzucam w przepaść … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

NIESŁUSZNĄ POKUTĄ

Krystyna Walas Bugajczyk to nie to, co sny pod powiekę mą kładły chociaż czasami ciężarem kamienia w nocy krążyły po izbie sen zakłócały bladły marzenia lecz to, co mądrzy tego świata prawdą nazywali i przez co łzy z bólem na … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

GDY BĘDĘ DALEKO

przytul mnie codzienną słów potęgą oczu niebieskich zapatrzeniem ramion nie czuję w pustce więdnę rozmodleniem mnie przytul mój aniele niebem i łąką ukołysz w ramionach jak wilgotna meduza twoje ręce nie wyschnie czułość tęsknotą przywołń słowa westchnienia rozleją gorętsze przytul … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj