WYBIERAM WIĘKSZE DOBRO

Krystyna Walas Bugajczyk

wybieram większe dobro

boleść wciąż czuję w piersi
romans dziś kończę już
zawodzą skrzypce świerszczy
został mi bukiet róż
ostatnie przykre zgrzyty
czerwcowych we mnie burz
grzechem od wczoraj krzyczą
kwiatów zerwałam chłód
ja odejść muszę miły
czeka mnie inny świat
ciebie nocami będę śniła
przez resztę smutnych lat
została jeszcze we mnie
tęsknota wszystkich tęcz
do nieba chyba sięgnie
pamiątką wspólnych zdjęć
zatrzymam cię na zawsze
na kartki rzucę słowa
atrament myśli zbawcze
rozbudzi w nas od nowa
niech dalej nas prowadzi
losu świetlana ćma
bo nawet gdy nią gardzisz
nie masz za dużo szans
wśród wielu ścieżek krętych
wybierasz tę pewniejszą
wśród wielu modlitw świętych
odmawiasz tę najgłębszą

Ten wpis został opublikowany w kategorii trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>