I ZAWSZE JEST TAK SAMO

miłość… to zawsze jest to samo
kręta ścieżka, pośród pól,
I jakby szczęście nam oddano.
radosne serce… sięgające chmur.
i zawsze jest tak samo
i zawsze brak jest słów
i złote słońce świeci rano,
i twego ciepła mało znów.
i zawsze za czymś gonisz
i czasu brak ci jest… i snu.
i znów się rankiem pięknie stroisz
na swoje szczęście czekasz już.

Autor: Krystyna Walas Bugajczyk

Ten wpis został opublikowany w kategorii trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>