DLA TYCH CO ODESZLI

niech migocze im nad grobem
płomień świecy wieczny
pamięć wraca po żałobie
tli się w dzień świąteczny

gdy wigilia pierwsza gwiazda
zwiastuje opłatek
puste miejsce wiernie czeka
ubrane w dostatek

rozgrzewamy zimne serca
mrok duszę kaleczy
myśli z tymi się bratają
co odeszli pierwsi

Ten wpis został opublikowany w kategorii trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>