A GDYBY CIEBIE NIE BYŁO

A GDYBY CIEBIE NIE BYŁO

a gdyby ciebie nie było
nie….. to niemożliwe
dzień przecież cię utkał
szarością mgieł cierpliwą

wiosna imię twoje
zielenią łąk rozwiesza
tęsknota sny wypełnia
jak ranek rosą świeżą

a kiedy słońce nisko
wodę na tęczę pije
ja tu na ciebie czekam
a gdyby ciebie nie było

jak miałabym kochać
i w miłość brnąć zawiłą
i bać się myśli która boli
a gdyby ciebie nie było

Autor Krystyna Walas Bugajczyk

Ten wpis został opublikowany w kategorii trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>