Archiwum autora: krystyna.walas

ZERWANA ZIELEŃ

jest jesień zwiędłym szelestem cisza układa się smutno zerwałeś całą zieleń nadzieję która była blisko wierzyłam w słońce świtu jasne tchnienie a ty chmury wskrzesiłeś rozpętałeś deszcze na rozstajach zamglonych uliczek żal rozwiesza krople łez cyrkonie zatulone w srebro uciekam … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

DO MIKOŁAJA

nam nie trzeba darów z wora niepotrzebne są słodycze nam się marzy wiara w siebie lepsze jutro w polityce dziś Mikołaj tylko dzieci obdaruje prezentami a dorośli znów się martwią zaległymi podatkami wielka szkoda że zabrakło Mikołajów w polityce z … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

ZIMOWO MNIE ZASZEPC

lecą miękko bielusieńkie gwiazdki śniegu korne drzewa w bieli stoją z wdziękiem jak panny wytworne pod powieką biała zamieć biało skrzą się trawy sople wiszą już przy bramie w surdutach białawych przy kominku wciąż przytulnie zachwyt w oknie biały wypij … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

DLA CIEBIE TATO

Wiersz inspirowany opowieścią o ojcu który sam wychowywał własne dziecko . Wdzięczność za trudy wychowania za troskę nie została przemilczana . O takich ojcach czy matkach nikt nie zapomina . DLA CIEBIE TATO musiała odejść …cisza nastała głucha dostojna wzdymała … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

NIE MOGĘ UWIERZYĆ

nie mogę uwierzyć że kończy się droga zatrze się kiedyś jej ślad staniemy niepewni przed obliczem Boga jak kiedyś nasz ojciec czy dziad nie wiemy co potem się zdarzy czy piekło tam będzie czy raj myśleć już nie chcę wina … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

CMENTARZ NOCĄ ( pierwszy listopad )

łuna czerwona nad cmentarzem idziemy milcząc w ogniu świec ktoś się zamyślił nad brewiarzem na krzyżach jeszcze resztki łez smutek umiera po kryjomu smagany ciszą świętych miejsc wspomnień spadają jasne gromy aby móc umrzeć w zwykły dzień pośród chryzantem, świec … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

PIERWSZY LISTOPAD

kiedy jest jesień pamięć powraca do nieba ciągnie pasmem dym żal przeogromny nas ogołaca pierwszy listopad w serce się wdarł ile tu świateł kwiatów wspomnień bólu rozpaczy skargi zwątpienia przeklęty smutek będzie ogromnieć z każdą godziną nad grobem tkwienia jakie … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

JESIENNA ODMIANA

drżą od chłodu liście na drzewach zieleń w barwy obleka się suto jest milcząca jak słowik w swych śpiewach smutek złotem na twarzy wykuto patrzę w niebo odziane szrością chmury idą jak orszak przegrany zamyślone nad świata marnością na zagładę … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

PRZEMOCZYŁA MNIE JESIEŃ

Przemoczyła mnie jesień do głębi zwiędłych liści rozpustą i cieni serce z żalu umiera gołębie kto cię w lato zamieni jesieni , jesieni…… mgły się plączą smutek cichy po ogrodach się włóczy uparcie przemijania obraz to lichy jesień mokra stoi … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | Skomentuj

NIE NASZA TA JESIEŃ

spóźniony uśmiech naszych serc jesień wyśpiewa na rozstaju a my będziemy do siebie biec wspomnieniem znad ruczaju jesiennie się rozpływa niebo uliczek naszych milknie gwar brakuje liści naszym drzewom a jeszcze ogień pali czart wiele pór roku już za nami … Czytaj dalej

Opublikowano trucizną nie może się stać, jesienią kochaj i kocham mów | Otagowano | 1 komentarz